Τηλεργασία: Ποιος φέρει το κόστος και τι ορίζει η νομοθεσία για τις δαπάνες εργαζομένου και εργοδότη

Η τηλεργασία έχει καθιερωθεί πλέον ως μόνιμος τρόπος οργάνωσης της εργασίας σε μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων. Πέραν των λειτουργικών ζητημάτων, τίθεται πλέον με σαφήνεια ένα νομικό και εργατικό ερώτημα: ποιος επιβαρύνεται με τα έξοδα που απορρέουν από την εξ αποστάσεως παροχή εργασίας; Η απάντηση βρίσκεται στο νόμο και στη σχετική υπουργική απόφαση.

Η Νομοθετική Βάση — Άρθρο 67 Ν.4808/2021

Σύμφωνα με το άρθρο 67 παρ. 4 του Ν.4808/2021 — τον νόμο «Φεροδούλα» για την αναμόρφωση του εργατικού δικαίου — η κάλυψη εξόδων τηλεργασίας αποτελεί υποχρέωση του εργοδότη. Αυτή η αρχή συμπληρώνεται από τον γενικό κανόνα του εργατικού δικαίου: ο εργοδότης φέρει τα έξοδα που απαιτούνται για την εκτέλεση της εργασίας.

Τα Ελάχιστα Ποσά που Ορίζει η ΥΑ 98490/2021

Η Υπουργική Απόφαση 98490 της 3ης Δεκεμβρίου 2021 καθορίζει τα ελάχιστα μηνιαία ποσά που ο εργοδότης οφείλει να αποδώσει στον εργαζόμενο:

• 13 ευρώ/μήνα για χρήση οικιακού χώρου εργασίας

• 10 ευρώ/μήνα για κόστος επικοινωνιών (εφόσον δεν παρέχεται εταιρικό τηλέφωνο)

• 5 ευρώ/μήνα για συντήρηση εξοπλισμού (εφόσον ο εργαζόμενος χρησιμοποιεί δικό του εξοπλισμό)

Σε περίπτωση που η τηλεργασία παρέχεται για λιγότερες από 22 ημέρες τον μήνα, τα ποσά υπολογίζονται αναλογικά (1/22 ανά ημέρα πραγματικής τηλεργασίας).

Τεχνική Υποστήριξη και Αποκατάσταση Βλαβών

Πέραν των παραπάνω επιδομάτων, ο νόμος ρητά ορίζει ότι ο εργοδότης υποχρεούται να παρέχει τεχνική υποστήριξη και να αναλαμβάνει την επισκευή ή αντικατάσταση συσκευών που βλάβηκαν κατά την παροχή τηλεργασίας — ακόμη και αν οι συσκευές αυτές ανήκουν στον εργαζόμενο. Εξαίρεση αποτελεί η περίπτωση ρητής συμφωνίας διαφορετικής ρύθμισης στη σύμβαση εργασίας.

Επιπτώσεις στις Επιχειρήσεις — Μισθολογική ή Δαπάνη;

Κρίσιμη διάκριση: η αποκατάσταση των δαπανών τηλεργασίας δεν συνιστά μισθό. Αυτό σημαίνει ότι ο εργαζόμενος δεν μπορεί να τη διεκδικήσει ως μισθολογικές αποδοχές. Για τον εργοδότη, η σωστή λογιστική κατηγοριοποίηση αυτών των καταβολών είναι απαραίτητη ώστε να αποφευχθούν φορολογικά ή εργατικά ζητήματα.

Στρατηγικό Σχόλιο — ROQ Advisory Perspective

Πολλές επιχειρήσεις εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τα έξοδα τηλεργασίας ως αδόμητη παροχή. Η ορθή αντιμετώπιση απαιτεί: ρητή αναφορά στη σύμβαση εργασίας, σωστή καταχώρηση στα μισθοδοτικά δελτία ή ξεχωριστή καταβολή, και τεκμηρίωση που να αποδεικνύει ότι πρόκειται για αποκατάσταση δαπάνης — όχι επιπλέον αμοιβή.

Βασικά Σημεία

• Τα έξοδα τηλεργασίας βαρύνουν τον εργοδότη — νομική υποχρέωση, όχι εθελοντική παροχή

• Ελάχιστα μηνιαία ποσά: 13€ + 10€ + 5€ (υπό προϋποθέσεις)

• Δεν συνιστούν μισθό — δεν φορολογούνται ως τέτοιος

• Απαιτείται ρητή πρόβλεψη στη σύμβαση εργασίας για διαφορετική ρύθμιση

Συμπέρασμα

Η τηλεργασία δεν είναι αρρύθμιστο πεδίο. Ο νόμος, η ΥΑ και η γενική αρχή του εργατικού δικαίου θέτουν σαφές πλαίσιο: ο εργοδότης είναι υπεύθυνος για τα ελάχιστα έξοδα, με δυνατότητα διαφοροποίησης μόνο μέσω ρητής συμβατικής πρόβλεψης. Επιχειρήσεις και λογιστές πρέπει να ευθυγραμμίσουν τις πρακτικές τους με αυτό το πλαίσιο.

Πηγή: e-forologia.gr (Γ. Καρούζος, Εργατολόγος) | Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ: https://www.e-forologia.gr/cms/viewContents.aspx?id=238998

⚠️ Αυτό το περιεχόμενο δημιουργήθηκε από Τεχνητή Νοημοσύνη.