ΛΣΑ: Ο Λογιστής ως Θεσμικός Πυλώνας — Ώρα για Δικαιώματα, Υποχρεωτικότητα και Κατοχύρωση

Ένα εκτεταμένο ανακοινωθέν που δημοσίευσε ο Λογιστικός Σύλλογος Αθηνών (ΛΣΑ) στις 5 Ιουνίου 2026 θέτει στη δημόσια ατζέντα ένα ζήτημα που ο κλάδος φέρει εδώ και δεκαετίες: την ανισορροπία μεταξύ των ευθυνών που αναλαμβάνει ο λογιστής και της θεσμικής προστασίας που λαμβάνει. Με αφορμή σκάνδαλα επιδοτήσεων, το ΛΣΑ θέτει ευθέως το ερώτημα: θύμα ή αποδιοπομπαίος τράγος;

Εκτελεστική Εισαγωγή: Το Ζήτημα που Δεν Κλείνει

Κάθε φορά που αναδύεται ένα οικονομικό σκάνδαλο στην Ελλάδα — επιδοτήσεις ΟΠΕΚΕΠΕ, φορολογικές παρατυπίες, εικονικά τιμολόγια — στους τίτλους εμφανίζεται αναπόφευκτα ο λογιστής. Το ΛΣΑ, υπό την προεδρία του Μιχάλη Πόλυγγερ, δεν αρνείται τις περιπτώσεις παραβατικής συμπεριφοράς. Αρνείται τη γενίκευση και την ανεύθυνη μεταφορά ευθυνών από τα πραγματικά υπόλογα πρόσωπα — επιχειρηματίες, δικαιούχους επιδοτήσεων, ελεγκτικούς μηχανισμούς — στον επαγγελματία που καλείται να επεξεργαστεί τα στοιχεία που του προσκομίζονται.

Κύρια Ανάλυση: Οι Πέντε Δομικές Παθολογίες

1. Απουσία Υποχρεωτικότητας Υπογραφής

Στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, κρίσιμες φορολογικές και επιδοματικές δηλώσεις υποβάλλονται αποκλειστικά από πιστοποιημένο αδειούχο λογιστή. Στην Ελλάδα αυτή η υποχρεωτικότητα απουσιάζει συστηματικά. Μη αδειούχα πρόσωπα παρεμβαίνουν σε διαδικασίες οικονομικής διαχείρισης, δημιουργώντας πεδίο δράσης για αδιαφάνεια — και στη συνέχεια, όταν κάτι πάει στραβά, ο αδειούχος λογιστής βρίσκεται στο στόχαστρο.

2. Απορρύθμιση Αμοιβών και Υποβάθμιση Ποιότητας

Η πλήρης απορρύθμιση της αγοράς λογιστικών υπηρεσιών οδήγησε σε ακραίο αθέμιτο ανταγωνισμό και επαγγελματική εξουθένωση. Ο σύγχρονος λογιστής διαχειρίζεται φορολογία, εργατικά, ασφαλιστικά, myDATA, επιδοτήσεις, τραπεζικές υποχρεώσεις και ψηφιακές πλατφόρμες — συχνά με αμοιβές που δεν ανταποκρίνονται ούτε στο επίπεδο ευθύνης ούτε στον όγκο εργασίας.

3. Κατακερματισμένη Εκπροσώπηση

Σύλλογοι, ενώσεις και ομοσπονδίες λειτουργούν χωρίς ενιαία στρατηγική και κεντρική διαπραγματευτική ισχύ. Το αποτέλεσμα: ο κλάδος δεν επιβάλλει θεσμικές μεταρρυθμίσεις, δεν προστατεύεται από αυθαίρετες μεταφορές ευθυνών και δεν συμμετέχει ουσιαστικά στον σχεδιασμό οικονομικής πολιτικής.

4. Η Πολιτεία Χρεώνει χωρίς να Καλύπτει

Τα τελευταία χρόνια η Πολιτεία μεταφέρει διαρκώς νέες διοικητικές και ελεγκτικές υποχρεώσεις στους λογιστές — χωρίς διαβούλευση, χωρίς επαρκή χρόνο προσαρμογής και χωρίς οικονομική αποζημίωση. Ο λογιστής έχει καταστεί στην πράξη ο βασικός μηχανισμός εφαρμογής της δημόσιας διοίκησης, χωρίς αντίστοιχη θεσμική αναγνώριση.

5. Απουσία Συμμαχιών με την Αγορά

Παρόλο που ο λογιστής είναι ο φυσικός σύμμαχος της επιχειρηματικότητας, δεν έχουν οικοδομηθεί ισχυροί δεσμοί με επιμελητήρια και παραγωγικούς φορείς. Αυτό αποδυναμώνει τη διαπραγματευτική ισχύ του κλάδου.

Επιπτώσεις στην Αγορά, τις Επιχειρήσεις και τη Φορολογία

Η θεσμική αστάθεια γύρω από τον ρόλο του λογιστή δεν επηρεάζει μόνο τους ίδιους τους επαγγελματίες. Επηρεάζει άμεσα τις επιχειρήσεις που τους εμπιστεύονται, αφού η ποιότητα υπηρεσιών υποβαθμίζεται όταν ο επαγγελματίας λειτουργεί υπό συνθήκες ασφυξίας. Και επηρεάζει τη φορολογική συμμόρφωση συνολικά, αφού η διαφάνεια δεν μπορεί να συνυπάρξει με την επαγγελματική εξαθλίωση.

Στρατηγικό Σχόλιο

Το ΛΣΑ θέτει επί τάπητος μία εξαιρετικά ουσιαστική παρατήρηση: η αξιοπιστία του φορολογικού συστήματος μιας χώρας στηρίζεται άμεσα στην ποιότητα των επαγγελματιών που το εφαρμόζουν καθημερινά. Χωρίς ισχυρό, θεσμικά κατοχυρωμένο λογιστικό επάγγελμα, δεν υπάρχει πραγματική φορολογική διαφάνεια, ψηφιακή μεταρρύθμιση ή απορρόφηση ευρωπαϊκών πόρων.

Βασικά Σημεία

• Ο λογιστής δεν είναι αυτομάτως υπεύθυνος για ψευδείς δηλώσεις τρίτων.

• Απαιτείται υποχρεωτική υπογραφή αδειούχου λογιστή από το πρώτο ευρώ δραστηριότητας.

• Η απορρύθμιση αμοιβών υποβαθμίζει ποιότητα υπηρεσιών και αυξάνει κινδύνους.

• Χρειάζεται ενιαία εκπροσώπηση κλάδου με θεσμική παρουσία στη χάραξη πολιτικής.

• Πολιτεία, επιχειρήσεις και κοινωνία χρειάζονται ισχυρό λογιστικό επάγγελμα.

Συμπέρασμα

Το επάγγελμα του λογιστή βρίσκεται σε ιστορικό σταυροδρόμι. Η επιλογή είναι σαφής: ή η Πολιτεία αναγνωρίζει τον λογιστή ως θεσμικό παράγοντα ανάπτυξης και του αποδίδει τα αντίστοιχα δικαιώματα και την προστασία, ή συνεχίζει να τον χρησιμοποιεί ως ενδιάμεσο χωρίς εγγυήσεις — με τις γνωστές συνέπειες για την αγορά, την οικονομία και την αξιοπιστία του ίδιου του κράτους.

Πηγή: Taxheaven.gr — Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ

Αποποίηση ευθύνης: Αυτό το περιεχόμενο δημιουργήθηκε από Τεχνητή Νοημοσύνη.